Ο Τζώρτζης Μηλιάς γράφει και δημοσιεύει άρθρα γύρω από τα σπόρ βουνού, για τα παιδιά και τους νέους.

Διαβάστε άρθρα του που έχουν δημοσιευθεί στη μόνιμη στήλη του   "Παιδί και βουνό" ,  στο  περιοδικό "ΚΟΡΦΕΣ" από το Δεκέμβριο του 2009 μέχρι πρόσφατα.

2013/218 Οι παλιοί που τελικά δεν είναι αλλιώς

Written on by

Μία ιστορία με αναρριχητές της δεκαετίας του ΄50

 

Νέοι και παλιοί αναρριχητές βρεθήκαμε στον Παρνασσό για να κουβεντιάσουμε για την αναρρίχηση, να δούμε παλιές ορειβατικές ταινίες και να ενημερωθούμε σε σχέση με το βιβλιο του Γιώργου Μαρτζούκου με θέμα την ιστορία της Ελληνικής Ορειβασίας που πρόκειται σύντομα να εκδοθεί. 

 

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο:  http://www.eosacharnon.gr/pdf/pdf_218/60-61paidi&vouno.pdf

2012/217 Ο μικρός Νικόλας

Written on by

Ένας Νικόλας, παλιός μου μαθητής, ένας ακόμη Νικόλας -μικρούλης- γιος ενός ακόμη πιο  παλιού μαθητή μου και μία νέα διαδρομή στον Παρνασσό.

Σκαρφαλώνω και φοβάμαι, σκαρφαλώνω και μέσα μου βρίζω. Η διαδρομή είναι ασφαλισμένη λάθος. Καλά που δίπλα μου, κρέμεται ακόμη  το σταθερό σχοινί με τη βοήθεια του οποίου την καρφώσαμε. Βρισκόμαστε σε ένα νέο σπορ πεδίο στον Παρνασσό, πάνω από τη Μαριολάτα.  Και εγώ βρίσκω ασφάλειες εκεί που δεν τις χρειάζομαι και  ζορίζομαι χωρίς ασφάλεια εκεί που θα έπρεπε να περνάω το σχοινί μου.

 

Διαβάστε ολόκληρο το άτρθρο:     http://www.eosacharnon.gr/pdf/pdf_217/60-61_paidi_&_vouno.pdf  

2012/215 - Μια Σχολική Γιορτή

Written on by

  Τελικά, είτε κάνεις μάθημα στην τάξη και στο εργαστήριο ή έξω στο ύπαιθρο, είτε το μάθημα αυτό είναι χημεία, αναρρίχηση ή απλή πεζοπορία, η διαδικασία και οι τρόποι που λειτουργείς είναι ακριβώς τα ίδια. Και όχι μόνο στα μαθήματα. Κάτι τέτοιο ισχύει και στην προετοιμασία εκδηλώσεων όπως είναι οι αγώνες, οι σχολικές εορτές, οι έρανοι και άλλες αντίστοιχες δραστηριότητες.
  Πρόσφατα, έτυχε να ασχοληθώ με δύο τέτοιες εκδηλώσεις, έναν αγώνα σκι για μαθητές και αποφοίτοί τους και μία σχολική γιορτή. Ο αγώνας του σκι ήταν κάτι το εύκολο που το έχω ξανακάνει πολλές φορές, όμως η γιορτή για την επέτειο της 25ης Μαρτίου που ανέλαβα μαζί με το συνάδελφο μαθηματικό, Θοδωρή Παυλόπουλο, ήταν κάτι διαφορετικό...


Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο : http://www.eosacharnon.gr/pdf/pdf_215/58-59_paidi&vouno.pdf

2012/214 - Οπως παλιά

Written on by

  Θυμάμαι μια ζωή τον εαυτό μου, παιδί, αργότερα φοιτητή, κάθε σαββατοκύριακο να ταξιδεύω μακριά από την Αθήνα. Το χειμώνα ήταν το σκι, Παρνασσός, Πήλιο, Βελούχι, κα μιά φορά και πιο μακριά, το Βέρμιο ή ο Λάη-Λιας.

  Την άνοιξη πηγαίναμε για περπάτημα και αναρρίχηση. Κάναμε κάμπινγκ και συχνά κουβαλάγαμε μαζί και τα καγιάκ μας, τεράστια σε σχέση με τα σημερινά καγιάκ, βαριά και δύσκολα στους ελιγμούς.

  Το καλοκαίρι ήταν η σειρά των νησιών. Με φορτωμένα μηχανάκια, κινούμασταν σε κακοτράχαλους δρόμους και ψάχναμε για έρημες παραλίες.

   Και το επόμενο φθινόπωρο…

 

Διαβάστε ολόκληρο το άρθροhttp://www.eosacharnon.gr/pdf/pdf_214/58-59_paidi&vouno.pdf

2012/213 - One year college in Athens

Written on by

  Αυτή τη φορά, οι νέοι που συνοδεύω δεν μιλούν Ελληνικά. Μαθαίνουν όμως. Ελληνική ιστορία, φιλοσοφία και Αρχαία Ελληνικά. Πρόκειται για μία ομάδα φοιτητών από την Αμερική που στα πλαίσια των σπουδών τους στις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν εγγραφεί για ένα ή δύο εξάμηνα σε ένα κολλέγιο εδώ στην Ελλάδα.
  One year college in Athens λοιπόν και για ένα χρόνο ζουν στην Αθήνα, παίρνουν συγκεκριμένα μαθήματα, ταξιδεύουν ανά την Ελλάδα…

 

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο : http://www.eosacharnon.gr/pdf/pdf_213/58-59_paidi&vouno.pdf

2011/212 - Παίζοντας με τα χρώματα

Written on by

  Στην τάξη, μου αρέσει να μαθαίνω τους μαθητές μου να σκέφτονται και να συνδυάζουν αυτά που βλέπουν γύρω τους με τις θεωρητικές γνώσεις που τελικά αποκτούν στο σχολείο. Στο εργαστήριο, όπου οι ανησυχίες και η περιέργειά τους βρίσκουν ένα πολύ πιο βολικό πεδίο για να αναπτυχθούν, αυτή η διαδικασία επιτυγχάνεται ευκολότερα και πιο ευχάριστα.
  Εκεί όμως που τα πράγματα είναι κυριολεκτικά ιδανικά, είναι στις δραστηριότητες στο ύπαιθρο…

 

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο : http://www.eosacharnon.gr/pdf/pdf_212/74-75paidi&vouno.pdf

2011/211 - Μία πραγματική Νεραϊδοσπηλιά

Written on by

  Aπό το 2005, που ψάχνω και περπατάω στα μονοπάτια του δυτικού Παρνασσού, ακούω για την περίφημη Νεραϊδοσπηλιά, κάπου πίσω από τη Βάργιανη. Οι φωτογραφίες, που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο, δείχνουν μία πολύ όμορφη σπηλιά με γούρνες και μικρές λίμνες, κέντρισαν το ενδιαφέρον μου και με έκαναν να ρωτήσω και να ψάξω. Όμως, οι φίλοι σπηλαιολόγοι που ήξεραν τη σπηλιά δεν την είχαν στο πρόγραμμά τους ή δεν τη θεωρούσαν αρκετά ενδιαφέρουσα από τεχνική άποψη, οι ντόπιοι μου έλεγαν ότι έχει γκρεμούς και είναι επικίνδυνο να πάει κανείς και όταν προσπάθησα να μάθω λεπτομέρειες, οι πληροφορίες ήταν κυριολεκτικά συγκεχυμένες και ασαφείς.
  Τελικά, μία χειμωνιάτικη Κυριακή με ήλιο που το χιονοδρομικό κέντρο δε λειτουργούσε λόγω δυνατού αέρα, αποφάσισα να τη βρω μόνος μου…

 

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο : http://www.eosacharnon.gr/pdf/pdf_211/74-75paidi&vouno.pdf

2011/210 - Μαθήματα και εξετάσεις – Μία σχολή αναρρίχησης

Written on by

  Σε κάθε σπίτι, τέτοια εποχή περίπου, Μάιο και Ιούνιο, οι μαθητές δίνουν εξετάσεις. Με αγωνία, συνθήκες συγκεκριμένες, επιτηρητές, θέματα και κόλλες αναφοράς με αυτή την κλασσική μπλε σφραγίδα πάνω δεξιά, όπου συμπληρώνουν οι εξεταζόμενοι τα στοιχεία τους:
  Σας θυμίζει κάτι; Ως εκπαιδευτικός ζω κάτι τέτοιο με τα μαθήματα που διδάσκω, χημεία και βιολογία, κάθε Μάιο και Ιούνιο. Και ως προπονητής ορειβασίας στις σχολές αναρρίχησης κάθε φθινόπωρο και άνοιξη…

 

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο : http://www.eosacharnon.gr/pdf/pdf_210/76-77paidi&vouno.pdf

2011/209 - Αγώνες αλλιώς

Written on by

  Συμμετέχω σε αγώνες σκι κατάβασης από τα 10 μου χρόνια μέχρι που έκλεισα και τα 27. Και όλα αυτά τα χρόνια, είτε ως μέλος της εθνικής ομάδας, είτε ως αθλητής του ΕΟΣ Αθηνών, χαιρόμουν την κάθε στιγμή, την κάθε εκδρομή αλλά και την κάθε ταλαιπωρία που συχνά ήταν απαραίτητο συμπλήρωμα στους αγώνες μας.
  Ήταν ακόμη οι εποχές που κάθε Σαββατοκύριακο, πηγαίναμε για σκι όλοι μαζί, αθλητές, κριτές και
στελέχη, με πούλμαν που έβαζε ο Ορειβατικός. Πήλιο και Βέρμιο ήταν οι συνήθεις προορισμοί μας και -όταν είχαμε αγώνες- μία ή και δύο μέρες επίσημη κοπάνα από το σχολείο ήταν απαραίτητη...

 

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο : http://www.eosacharnon.gr/pdf/pdf_209/74-75paidi&vouno.pdf

2011/208 - Τραγουδώντας γύρω από τη φωτιά

Written on by

  Πρωτοακούμπησα κιθάρα στα δεκαεφτά μου. Μία παλιά κλασσική κιθάρα. Ήταν η εποχή που πηγαίναμε στα βουνά για περπάτημα ή αναρρίχηση σε χαμηλά βράχια, στην περίφημη κόκκινη πίστα στη Βαρυμπόμπη. Μέντορές μας ο Στέλιος Βασιλόπουλος και η γυναίκα του, η Ισμήνη με τον Τάσο Μαρίνη. Όταν είδα λοιπόν μία κιθάρα στο σπίτι τους τον ρώτησα αν ξέρει να παίζει. Και αν μπορεί να με μάθει...

 

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο : http://www.eosacharnon.gr/pdf/pdf_208/76-77paidi&vouno.pdf

2011/207 - Creativity, action, service ή αλλιώς CAS

Written on by

  Aκολουθούμε το μονοπάτι μέσα στα έλατα. Σαράντα περί που μαθητές 16-17 ετών, τέσσερεις καθηγητές τους και εγώ. Στο πρόγραμμά μας για σήμερα έχουμε σχεδιάσει μία ωραία ορεινή διάσχιση στο βουνό, κατάληξη σε μικρό αναρριχητικό πεδίο και γνωριμία με την αναρρίχηση. Κάποιοι θα ακολουθήσουν διαφορετική διαδρομή και θα έρθουν να μας συναντήσουν στα βράχια με τα ποδήλατα.
  Είναι μία δραστήρια παρέα, νέα παιδιά που τους αρέσει η δράση και η φυσική άσκηση και συμμετέχουν συχνά σε τέτοια προγράμματα...

 

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο : http://www.eosacharnon.gr/pdf/pdf_207/74-75paidi&vouno.pdf

2010/206 - Καρφώνοντας με τους μαθητές μου

Written on by

  Το δίεδρο μπροστά μου μοιάζει κα τα πληκτικό. «Ας μην έχει σαθρά», μονολογώ και ξεκινάω να πάω
την πρώτη σχοινιά. Είμαι πάνοπλος. Διπλά 60άρια σχοινιά, καρυδάκια, friends όλων των μεγεθών,
cliffhanger, ψείρες, σετάκια, ιμάντες και κορδολέτα, 4-5 καραμπίνερ ασφαλείας, κα τα βατήρας, σφυρί και πλακέτες. Παρόλο το βάρος νοιώθω ελαφρύς για τί είμαι χαρού με νος. Είμαι σε μία τελείως παρθένα ορθοπλαγιά μαζί με μαθητές μου.

  Μαθητές όχι από το σχολείο και τη χημεία αλλά από σχολές αναρρίχησης. Ανοίγουμε μία νέα διαδρομή από κάτω…

 

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο : http://www.eosacharnon.gr/pdf/pdf_206/92-93_paidi&vouno.pdf

2010/205 - Στη Λιάκουρα δε φτάσαμε ποτέ

Written on by

  Kαμιά φορά, τα πράγματα δεν πηγαίνουν όπως τα υπολογίζεις. Έτσι και τώρα, κάπου έκανα λάθος
και τώρα το πληρώνω. Ή μάλλον το πληρώνουμε. Τα παιδιά και εγώ. Παρέα. Τα κορίτσια περπατάνε μπροστά μου κουρασμένα και εκνευρισμένα. Η στάνη όπου αφήσαμε τα ποδήλατά μας ανεβαίνοντας είναι κοντά, μετά ευτυχώς έχει κατηφόρα.
  Η Λιάκουρα πίσω μας ολοένα απομακρύνεται. Τελικά στην κορφή δεν ανεβήκαμε…

 

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο : http://www.eosacharnon.gr/pdf/pdf_205/90-91_paidi&vouno.pdf

2010/204 - Η δια βίου μάθηση και η αυτομόρφωση

Written on by

  Ήταν το θέμα της έκθεσης στις τελευταίες Πανελλαδικές εξετάσεις και πράγματι εκφράζει μία από τις ανάγκες της εποχής μας. Αναφέρεται στη συνεχή και γρήγορη εξέλιξη της τεχνολογίας που μας αναγκάζει να είμαστε ικανοί να επεξεργαζόμαστε νέες πληροφορίες, να κατανοούμε νέες θεωρίες και να μαθαίνουμε καινούργια πράγματα και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό μόνοι μας. Να αυτομορφωνόμαστε δηλαδή…

 

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο : http://www.eosacharnon.gr/pdf/pdf_204/90-91_paidi&vouno.pdf

2010/203 - Ένα τηλέφωνο και μία είδηση

Written on by

  Πάμε για Τσάρκο, μία από τις κορφές του Παρνασσού από όπου ξεκινάει η χαράδρα της Βελίτσας, ίσως η πιο κλασική και μία από τις πιο όμορφες διαδρομές ορειβατικού σκι στην Ελλάδα. Μαζί με φίλους και παλιούς μαθητές μου ανεβαίνουμε, άλλοι με φώκιες και ορειβατικά σκι, άλλοι με τις μπότες και τα σκι στην πλάτη. Η ομάδα είναι κεφάτη και εγώ χαίρομαι την καλή παρέα, τον ήλιο και τις ιδανικές συνθήκες που επικρατούν όταν χτυπάει το κινητό μου.
  Η πρώτη μου αντίδραση είναι να το αφήσω να χτυπάει, ύστερα όμως από 3-4 χτυπήματα υποχωρώ. Μπορεί να είναι κάτι σημαντικό…

 

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο : http://www.eosacharnon.gr/pdf/pdf_203/90-91_paidi&vouno.pdf

2010/202 - Χωρίς λιφτ

Written on by

  Νοικιάζουμε σκι και μας κοιτάνε σαν τρελούς. “Μα δεν έχει χιόνι, το κέντρο δεν λειτουργεί”, μας λένε. Το μαγαζί είναι άδειο, στο δρόμο προς το χιονοδρομικό κέντρο είμαστε μόνοι μας. Φτάνουμε στα Κελλάρια και παρκάρουμε σε ένα πάρκινγκ όπου κυριαρχούντα γκρι και καφέ χρώματα. Γκρι είναι η άσφαλτος, καφέ το χώμα και οι πλαγιές του βουνού. Εδώ και εκεί άσπρα μπαλώματα, το χιόνι. Πιο ψηλά θα έχει χιόνι, σκέφτομαι. Και ελπίζω...

 

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο : http://www.eosacharnon.gr/pdf/pdf_202/90-91_paidi&vouno.pdf

2010/201 - Alumni CGS:Ένας σύλλογος αποφοίτων αλλιώτικος από τους άλλους

Written on by

  Tο μονοπάτι ανηφορίζει και ο ρυθμός πέφτει. «Παιδιά αργά», τους φωνάζω, «μην τρέχετε, προσπαθήστε να κρατήσετε ένα σταθερό ρυθμό και μη σταματάτε κάθε τόσο». Τους αποκαλώ ακόμη «παιδιά», σκέφτομαι και χαμογελάω. Οι περισσότεροι είναι πάνω από 30. Τελευταία φορά που βρεθήκαμε μέσα σε τάξη και κάναμε μαζί χημεία ήταν πριν 15 χρόνια. Και δεν κάναμε μόνο χημεία. Με κάποιους κάναμε και σκι…

 

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο : http://www.eosacharnon.gr/pdf/pdf_201/90-91_paidi&vouno.pdf

2009/200 - Εννιάχρονος στις Άλπεις

Written on by

  Τρίτη4/8/2009. Το πρωί ανεβήκαμε με το τρένο στο Ζέρματτ κι αφού πήραμε πληροφορίες για το βουνό, αγοράσαμε ορειβατικές μπότες για μένα. Μπήκαμε στον οδοντωτό σιδηρόδρομο κι αρχίσαμε να ανεβαίνουμε το βουνό. Μόλις φάνηκε το Μάττερχορν πάθαμε πλάκα. Ήταν φοβερό βουνό. Τραβήξαμε εκατό φωτογραφίες. Δεν θα ανεβαίναμε όμως, γιατί ο μπαμπάς το είχε ξαναανέβει...

 

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο : http://www.eosacharnon.gr/pdf/pdf_200/126-127_paidi&vouno.pdf